Pür Hata Şiiri Oku

Pür Hata

Kara tünellerden geçer hayat, efsunuyla

Bir farizâ ‘of’ bırakır hayaller, sonuyla

Ve bir kere daha doğuyor ihtiyar Güneş

Dağların yamacını titreten bastonuyla

 

Yürek yanınca, gözler saklar tüten dumanı

Bulutlar, susuz bir geçitten taşır ummanı

Bir annenin gözyaşı damlarken sokaklara

Çocuklar, karanlığa boyarlar asumanı

 

Bu kâinat ki, hûn akar hep oluklarından

Faniliğin remzi okunur soluklarından

Ellerimizden düşüp kaybolmuş kimliklerin

İzini sürdük, yürüyerek ufuklarından

 

Ağlayarak kundaklandık hayata tiz sesle

Borçlu çıktık daha aldığımız ilk nefesle

Her adımda bir düşüş, dengelerde pür hata

Nice aşklar tükettik, peykersiz bir hevesle