İnsanlar ve Hayvanlar Denemesi

İnsanlar ve Hayvanlar

hayvanlar arasında iletişim mobilsohbetodalari.org

 

Hayvanlar arasında eni konu bir haberleşme olduğunu açıkça

görüyoruz; yalnız aynı türden olanlar değil ayrı türden olanlar da

birbirleriyle anlaşabiliyorlar.

(Lucretlus)

Söz bilmez sürüler, vahşi hayvanlar

Türlü bağrışmalarla anlatırlar

Duydukları korkuyu, acıyı ya da zevki.

At köpeğin bir çeşit havlamasından kızgın olduğunu anlar; başka

türlü bir havlamasıysa, hiç ürkütmez onu. Aralarındaki iş

ortaklığından anlıyoruz ki sesi olmayan hayvanların bile başka bir

haberleşme yolları var; hareketleriyle konuşup anlaşıyorlar:

(Lucretius)

Başka türlü değil çocukların da

Sesle anlatamadıklarını hareketle anlatmaları.

Neden anlaşamasınlar? Bizim dilsizlerimiz de işaretlerle pekala

söyleşiyor, tartışıyor, hikayeler anlatıyorlar.

Öyle alışkın, öyle usta olanlarını gördüm ki, her istediklerini eksiksiz

anlatabiliyorlar. Aşıklar yalnız gözleriyle neler söylerler birbirine:

Bozuşur, barışır, yalvarışır, anlaşır, söyleşirler gözleriyle.

(Tasco)

Ve susmada bile

Sözler, yalvarmalar vardır.

Ya ellerle neler söylemeyiz? İsteriz, söz veririz, çağırırız, yol veririz,

korkuturuz, yakarırız, yalvarırız, yadsırız, istemeyiz, sorarız,

beğeniriz, sayarız, itiraz ederiz, pişman oluruz, korkarız, utanırız,

kuşkulanırız, bildiririz, buyururuz, isteriz, yüreklendiririz, yemin

ederiz, küçümseriz, meydan okuruz, kızdırırız, suçlarız, mahkum

ederiz, affederiz, küfrederiz, pohpohlarız, alkışlarız, kutlarız,

utandırırız, alay ederiz, uzlaştırırız, salık veririz, coştururuz, seviniriz,

bayram ederiz, acırız, üzeriz, rahatsız ederiz, şaşırtırız, bağırırız,

susarız, daha neler neler, dille yarışacak kadar.

Başımızla buyur

ederiz, kovarız, evet deriz, hayır deriz, yalanlarız, hoş karşılarız,

yüceltiriz, kutsallaştırırız, hor görürüz, isteriz, tersleriz, sevindiririz,

dertlendiririz, okşarız, azarlarız, dizginleriz, kızdırtırız, korku veririz,

güven veririz, soruştururuz.

Ya kaşlarımızla? Ya omuzlarımızla?..

Abderia’dan gelen bir elçi Isparta kralı Agis’e söyleyeceklerini uzun

uzun söyledikten sonra sorar: Efendimiz yurttaşlarıma nasıl bir cevap

götürmemi isterler? Seni, tek söz söylemeden, her istediğini, dilediğin

süre söylemekte serbest bıraktığımı söylersin, der kral. İşte size

konuşan ve çok iyi anlaşılan bir susma…

(Kitap 2, bölüm 12)

 

İnsan yalnız sözle insandır ve yalnız sözle bağlanırız birbirimize.

(Kitap 1, bölüm 9)