Archive for the ‘İsimler Sözlüğü’ Category:

Z Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

Z   ZABİT: (Ar.) Er. 1. Askere kumanda eden rütbeli asker. 2. Ticaret gemilerinden, geminin hareketini yöneten idareci. 3. İdare etme gücü olan. (Mecaz): Tuttuğunu koparan, dediğini yaptıran kimse. ZADE: (Fars.) Er. 1. Evlat, oğul. 2. Dürüst, doğru adam. ZAFER: (Ar.) l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ZÂFİR: (Ar.) Er. – Zafer kazanan, üstün gelen. ZAĞNOS: (Tür.) Er. – Bir tür doğan ‘ kuşu. ZÂHİD: (Ar.) Er. – Zühd sahibi, şüpheli şeyleri bile terkederek günahtan kaçan, Allah korkusuyla dünya nimetlerinden el çeken (kimse) muttaki. ZAHİDE: (Ar.) Ka. – (bkz. Zahid).
Read More


Y Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

Y   YA’KUB: (Ar.) Er. 1. Erkek keklik. 2. İbranice, “Takib eden, izleyen”. -Hz. Yusuf (a.s.)’un babası ve Kur’an-ı Kerim’de ismi geçen 25 peygamberden (Hz. Ya’kub). Hz. İshak (a.s.)’ın oğlu. – Türk dil kuralına göre “b/p” olarak kullanılır. YABAN: (Fars.) Er. 1. Yabancı. 2. Issız kır, ova, çöl, sahra. 3. Dışarı, başka ülke, gurbet. 4. Ekin tarlası. YABAN GÜLÜ: (Fars.) Ka. 1. Kır gülü. Bozkır çiçeği. 2. Kuşburnu. YABAR: (Tür.) Er. – Güzel koku, misk. YABENDE: (Fars.) – Bulucu, bulan. Keşfeden. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. YABGU: (Tür.) Er. – Eski Türk devletlerinde “hükümdar” anlamında kullanılan bir unvan.
Read More


V Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

V   VABİL: (Ar.) Er. – İri damlalı yağmur. VABİLE: (Ar.) Ka. – (bkz. Vabil) VACİB: (Ar.) Er. 1. Dini (şer’i) bakımdan terkedilmesi doğru ve uygun olmayan, kesinlik bakımından farzdan sonra gelen. 2. Çok lüzumlu, bırakılması mümkün olmayan zaruri. -Türk dil kuralına göre “b/p” olarak kullanılır. VACİBE: (Ar.) Ka. – Yapılması gerekli olan. VACİD: (Ar.) Er. – Yaratan, meydana çıkaran. – Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. VACİDE: (Ar.) Ka. 1. Meydana getirici, yaratıcı. 2. Varlıklı, zengin. VAFE: (Fars.) 1. Nasip, kısmet. 2. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. VAFİ: (Ar.) Er. – Yeter, tam. Sözünde duran, sözünün eri.
Read More


Ü Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

Ü   ÜBAB: (Ar.) Er. – Şiddetli, taşkın sel suyu. ÜBABE: (Ar.) Ka. – (bkz. Übab). ÜBEY:  (Ar.) Er.  –  Sahabedendir. Übey b. Ka’b. ÜBEYDULLAH: (Ar.) Er. – Allah’ın kulu. ÜBEYD: (Ar.) Er. Köle, kölecik, kul.- Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. ÜBEYDE: (Ar.) Ka. – (bkz. Übeyd). ÜBHET: (Ar.) Er. – Büyüklük, ululuk. ÜÇEL: (Tür.) 1. Yüce, yüksek. 2. Arka. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ÜÇER: (Tür.) Er. – Üç er. ÜÇGÜL: (Tür.) Ka. 1. Yaban yoncası. 2. Üç gül. ÜÇOK: (Tür.) Er. – Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad. ÜFTADE:
Read More


U Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

U   UBAB: (Ar.) Er. 1. Pek taşkın, coşkun. 2. Delice akan sel. UBEYD: (Ar.) Er. – (bkz. Ubeyde). UBEYDE: (Ar.) Ka. – Küçük köle, kölecik. Ashabın kullandığı isimlerdendir. Ubeyde b. el-Cerrah. UBEYDULLAH: (Ar.)Er. – Allah’ın kulu. UCAER: (Tür.) Er. – Değerli, yüce kimse. UCATEKİN: (Tür.) Er. – Yücelikte eşsiz kimse. UÇANAY: (Tür.) Er. – Ay gibi yüksek anlamında. UÇANOK: (Tür.) Er. – Hızlı, atak, yiğit. UÇAR: (Tür.) Er. – Uçan, uçucu. UÇARER: (Tür.) Er. – Uçar er. UÇBAY: (Tür.) Er. – Sınır beyi. UÇBEYİ: (Tür.) Er. – Selçuklu ve Osmanlılar’da sınırlardaki askeri güçlerin kumandanlarına verilen ad. UÇHAN: (Tür.) Er.
Read More


T Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

T   TABDAN: (Fars.) Ka. -Işıklı, parlak. TABENDE: (Fars.) Ka. – Parlayan, ışık veren TABERİ: (Ar.) Er. – Büyük İslâm tarihçilerinden biri. TABİSTAN: (Fars.) Ka. – Yaz. TABİYE: (Ar.) Ka. – Yerli yerine koyup hazırlama, düzenleme. TABNAK: (Fars.) Ka. – Parlak. TACAL: (Tür.) Er. – Üstün ol, baş ol. TACAVER: (Fars.) Er. – Padişah, hükümdar. TACEDDİN: (Ar.) Er. – Dinin tacı. Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. TACISER: (Ar.) Ka. – Baş tacı, en çok sevilen, sayılan. TACİ: (Ar.) Er. – Taçla ilgili. TACİK: (Fars.) Er. – İran ve Türkistan’da yaşayan İran asıllı, Farsça konuşan halktan olan kimse. TACİM:
Read More


Ş Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

Ş     ŞABAN: (Ar.) Er. 1. Aralık, fasıla. 2. Hicri, Kameri ayların sekizincisi, üç ayların ikinci ayı. ŞABEDDİN: (Ar.) Er. – Din topluluğu, cemaati. – Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. ŞÂDÂB: (Fars.) Er. – Suya kanmış, sulu, taze. ŞÂDÂN: (Fars.) Ka. – Keyifli, neşeli, sevinçli. ŞADİ: (Fars.) Er. – Sevinç, mutluluk. ŞADİYE: (Ar.) Ka. 1. Memnunluk, sevinç, gönül ferahlığı. 2. Güzel sesle şarkı okuyan, şiir söyleyen. ŞADKÂM: (Fars.) Ka. – Çok sevinçli. ŞÂDNÂK: (Fars.) Ka. – Gönlü memnun. ŞADUMAN: (Ar.) Ka. – Sevinçli, neşeli, memnun. ŞAFAK: (Ar.) – Güneş doğmadan az önce ufukta beliren aydınlık. – Erkek
Read More


S Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

S   SAAD: (Ar.) Er. – Mutluluk, kutluluk. SAADEDDİN: (Ar.) Er. – Dinin uğurlu ve kutlu kişisi. – Türk dil kuralı açısından “d/l” olarak kullanılır. SAADET: (Ar.) Ka. – Mutluluk, kutluluk, bahtiyarlık. SABA: (Ar.) Er. – Gündoğusundan esen hafif rüzgar. Türk müziğinin en eski makamlarından. SABAH: (Ar.) – Gündüzün ilk saatleri, günün başlangıcı. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. SABAHADDİN: (Ar.) Er. – Dinin güzelliği. – Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. SABÂHAT: (Ar.) Ka. – Güzellik, letafet. SABAHNUR: (Ar.) Ka. – Sabah ışığı, aydınlığı. SABBAR: (Ar.). 1. Çok sabırlı. 2. Atlas çiçeği. – Erkek ve kadın adı
Read More


R Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

R   RABBANİ: (Ar.) Er. 1. Allahla ilgili. 2. Kendini bütün varlığıyla Allah’a teslim eden. Putçu inanıştan uzak, şalin amel işleyen, Allah’tan geleni kabul edip, O’nun dinine muhalif olana karşı çıkan. RABIT: (Ar.) Er. – Rabteden, bağlayan, birleştiren. Nefsini dünyadan menedip ahirete bağlamış olan. RABITA: (Ar.) Ka. 1. İki şeyi birbirine bağlayan şey, bağ. 2. Münasebet, ilgi. 3. Bağlılık, mensub olma. 4. Sıra, tertip, usul, düzen. RABİ: (Ar.) Er. – Dördüncü. RABİA: (Ar.) Ka. 1. Dördüncü. Saatteki salisenin 2. Tanzimattan sonra memurlukta kolağası derecesinde bir rütbe. 3. Ünlü kadın mutasavvuf. RABİH: (Ar.) Er. – Yararlı, kazançlı, karlı. RÂCİ: (Ar.) 1.
Read More


P Harfiyle Başlayan İsimlerin Anlamları

P   PADİŞAH: (Fars.) – Hükümdar. PAHA: (Tür.) – Değer, fîat, eder, tutar. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. PAKALIN: (f.t.i.) Er. – Dürüst, doğru iyi tanınmış kimseler. PAKAN: (Fars.) Er. 1. Temizler, anlar. 2. Veliler, ermişler, evliya. PAKEL: (f.t.i.) Er. – İyi işler yapan, doğru kimse. PAKER: (f.t.i.) Er. – Temiz, dürüst, iyi kimse. PAKİZE: (Fars.) Ka. – Temiz, saf, halis, lekesiz. PAKKAN: (f.t.i.) Er. – Temiz soydan gelen kimse. PAKSAN: (f.t.i.) Er. – Temiz, doğru namuslu tanınmış kimse. PAKSOY: (f.t.i.) Er. – Temiz soydan gelen. PAKSU: (f.t.i.) Er. – Temiz su. Billur gibi arı duru, şahsiyetli. PAKSÜT:
Read More